De basis van kwalitatieve reanimatie

• Compressie-beademingsratio: Houd de vaste verhouding van 30 borstcompressies en 2 beademingen aan (30:2).
• Compressiediepte: Druk het borstbeen consistent tussen de 5,0 cm en maximaal 6,0 cm in.
• Compressiefrequentie: Hanteer een strak tempo van 100 tot 120 compressies per minuut.
• Volledige recoil: Laat de borstkas na elke indrukking volledig terugveren voor een optimale bloedsomloop.

Belangrijke protocolwijzigingen

• Direct starten bij twijfel: Twijfel je over de ademhaling of herken je gasping? Start de reanimatie direct. Verplaats het slachtoffer niet langer verplicht naar een harde ondergrond, maar start direct op de plek van aantreffen om tijdsverlies te voorkomen.
• Luchtwegbeheer bij bewusteloosheid: Laat een bewusteloos, ademend slachtoffer op de rug liggen en houd de luchtweg open met de kinlift. Dit vereenvoudigt het handelen. Stopt de ademhaling alsnog, dan ligt het slachtoffer meteen in de juiste positie voor reanimatie. Draai iemand alleen op de zij bij verstikkingsgevaar (zoals braken) of bij het noodgedwongen verlaten van de locatie.
• Samenwerking met meldkamer en AED: De 112-centralist biedt actieve, telefonische begeleiding tijdens de reanimatie. Volg deze instructies nauwkeurig op en sluit de AED onmiddellijk aan zodra deze ter plaatse is.
• Wilsverklaringen en nazorg: Een duidelijk zichtbare niet-reanimerenpenning of -tatoeage wordt gerespecteerd, maar er is geen actieve zoekplicht naar documenten. Daarnaast is er structurele aandacht voor psychische ondersteuning en een goede debriefing voor hulpverleners na een ingrijpende inzet.

Houd jouw vaardigheden scherp

Reanimatiekennis vervaagt snel onder invloed van tijd en stress. Details zakken al na enkele maanden weg. Door je vaardigheden periodiek te herhalen, blijft het protocol een automatische handeling. Zo handel je in een noodsituatie standvastig en volgens de meest actuele medische standaarden.

Kun jij direct levensreddend handelen?